رَبِّ قَدْ آتَيْتَني مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الْأَحَاديثِ فَاطِرَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ « 101 » ذلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ « 102 » وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ « 103 » وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِين « 104 » لغت و اعراب : فاطر : شكافنده ، آفريننده . ذلك اشاره به مجموع قصّهء يوسف و مبتداست . مِن أنباء خبر اول ، نوحيه خبر دوم . أنباء : جمع نبأ ، خبر . أجمع أمره و على أمره : تصميم گرفت بر آن . و ضمير عليه من أجر و إن هو راجع‌اند به انباء يا قرآنِ مفهوم از كلام . تفسير : رَبِّ قَدْ آتَيْتَنى مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ الْأَحَاديثِ ظاهر آيه اين است كه يوسف صدّيق در آن حال كه با والدين و ارحام خويش مشغول گفتگو و شمارش نعمت‌هاى گوناگون خدا در حقّ خود بود ، به ناگاه از آنان روى برتافت و به تمام وجود متوجه منعم آن نعمت‌ها شد ، با او به مخاطبه پرداخت و اشاره نمود كه عمرم را سپرى كردم و بهره‌اى وافر از نعمتت بردم و اينك آمادهء ارتحالم . معناى آيه : پروردگارا ، حقيقت اين است كه مرا بهره‌اى وافى از ملك دادى ( ملك مصر ،